KÖPRÜYE GELMEDEN

Tanıdın mı ruhum
sana biçilen bedenin bu
toprak kokulu ama yumuşak
sadece seni yolun sonuna taşıyacak
bazen de sana kendini unutturacak
etrafındaki kaftanlara aldanma
hepsi yerin altında kuruyacak
hatırladın mı ruhum
dünyaya düşmeden önce giydiğin şey bu
yalandan dertler edinip eskittiğin şey bu
unutacak mısın yeniden kendini
kendine vereceğin hesabı düşünecek misin
köprü yakın
atlama vakti yakın ateşten sulara
hadi çıkar bedenini soğudu yeterince
şimdi ruhun ıslansın
son bir kez bak geriye
senin miydi o buruşmuş kabuk
düşün ve kıymetini bil ömrünün
senin diye sahiplenmeden
köprüye gelmeden..