EN ÇOK SENİ ÖZLEDİM

her şey yalandan
sadece seni özledim
güçsüzlüğüm yoruldu gizlenmekten
yalandan bu dik duruşlarım
sadece sen uyan yeniden
uzadı burnum kandırdığımdan kendimi durmadan
iyiyim dedim
ama değilmişim
sen duyma beni
sadece inan.
çırpınırken sen, ben öldüm
şimdi sen uyandır beni
seni yeniden uyandıran melekler gibi
ağlat beni
bu kez iyi haberlerinle
aşındım dolup dolup taşmaktan
avcundaki çizgilerin zorundan
aldırma bana
masumiyetin yeter beni ayakta tutmaya
sadece açık tut gözlerini kaderinin inadına
devam et inatla
nefesini zorlamaya
bitmeyecek ömürler yapmıştım sana
ruhum uçmuş gibi günleri yaşarken
çünkü hep, en çok seni özledim ben