30 Kasım 2014 Pazar

AYAKLAN ARTIK

sen uyudun aktı zaman.
aç gözünü tut şu koşan akreple yelkovanı.
sen durdun koştu zaman.
ayaklan da sor hesabını geçen ayların tüm takvimlerden.
duy dakikaları bak akıyorlar umursamadan.
ben tuttum birkaç ayı yakasından koşmasın daha fazla sensiz diye
sana biraz zaman bak !
ben yorulmadan ayaklan.
tutmuşken zamanı
bir gayret daha
son bir direniş.
tuttum dönmüyor dünya güneş etrafında
haydi son bi gayret
ayaklan, konuş da soralım hesabını geçen günlerin zamandan
ayaklan artık bizimle birlikte dönsün dünya
beraber kaybolalım akan zamanda.
beraber büyüyelim.
canım.
küçüğüm.



      
















 

28 Kasım 2014 Cuma

KAMBURDA BİR YÜK

yaşar insan.
yaşadıklarını geride bırakır bazen ve nefes almaya devam eder.
bazense geçmiş takılır kamburuna sürüklenir yaşanmışlıklar.
süründükçe acıtır, yorar.
atmak istersin, doğrulmak, devam etmek istersin dimdik.
atamazsın.
atamaz insan.
hayatı yaşıyor sanır.
ama aslında yükleriyle hayattan sadece geçer.
geçitin sonunda buruşur insan,
eskir, eğilir.
kamburundaki yüktendir o, yaşlılıktan değil.
ne zaman ki ruhun taşıyacak gücü kalmamıştır geçmişi.
sıyrılıverir o eskiyen toprak bedenden.
biz de öyleyiz şimdi.
ne geçmiş zamana tutunabildik
ne de ileri gidebildik.
ruhun günü gelip taşıyamayacağı
kamburda bir yüküz sadece.

25 Kasım 2014 Salı

 
YUTAMADIM
 
Yutamadım.
Düğümlendi boğazımda. 
Büyük geldi anılar.
Parçalayamadım, kıyamadım.
Öyle kaldıkça acıttılar.
Yutamadım ama boğulmadım da.
Sadece kızardı biraz gözlerim. 
Nefesimi zorladılar.
Anılar
                                                     
                                                                      UYKUSU

Uykusu melek
Uykusu uykulu artık.
Uykusu gecesiz ve yıldızlı
Belki rüyalı
Uykusu bir nefes ötesi
Uykusu gerçek
Uykusu yakın
Dokunsan uyanır artık
Uykusu her renkten
Uykusu korkusuz
Uykusu sabahlı
Gerisi kokulu bekleyiş artık










VAR

Bırakıp gitmek var
Arkana bakmamak var
Vazgeçmek var
Düşünmeden yürümek var
Özlemi, izleri kazımak var
Olmamış saymak var
Yokluğu kavramak var
Dönmemek var.
Hepsinden önce
Yutmak,
Kararlı olmak,
Dik durmak,
Yükleri taşıyacak kadar güçlü olmak,
Unutmak
Var.

16 Kasım 2014 Pazar

Kirli Beyaz Kedi

       Kirli beyaz kedi
       Yıkan gözyaşınla
       Kurtul anılardan
       Sarıl yarınlara.

       Işığım loş.
       Seni çok özledim.
       Canım yanıyor. Anlatırsam söner sandım. İçimi dökmek istedim.
       "Nasılsın kızım, anlat bana hikayeni"

       Seni çok özledim İrem, seni çok özledim ablacım. O gür sesinle adımı seslenişini özledim. Hümeyra ablaaaaaa diye bağırmanı özledim. Sana deli deli dans etmeyi, bana gülmeni özledim.

       Yargılayamam olanları soramam hiçbir şey. Hakkım yok buna. Sadece özleyebiliyorum. Elimden gelen bu. Şükrediyorum Allah'a. Tutamıyorum, ağlıyorum. İsyandan değil, taşımak zor geliyor bazen dayanamıyorum. Gücüne gitmesin onun. Sadece insan olduğumdan. İnsanım... Özlüyorum... Seni çok özlüyorum ablacım. 

       Neler hissediyosun, neleri anlıyosun, ne kadar anlıyosun, ne kadar canın yanıyo, ne kadar hatırlıyosun, neler düşünüyosun, Nasılsın? Anlat bana hikayeni...
      
       Nasılsın kızım söyle bana kendini.
       Sen... Neler neler çektin ben biliyorum. Dokunsam ağlarsın hissediyorum.

       "Hüzün zamanı geçti. Onlar eskidendi. Bitti. Hepsi geçti". demek istiyorum, seni çok özlüyorum ablacım.

       Sen yine sensin ama aslında değil gibisin. Sana bakıyorum ama aslında sana bakmıyor gibiyim. Eski sağlıkla gülen seni çok özlüyorum. Biliyorum iyi olacaksın. Sabrediyoruz. Hepimiz seni çok seviyoruz. Umudumuzu kaybetmedik hiç. Hep umutla sarıldık sana. Sen de "sarıl yarınlara"... O şarkıdaki kirli beyaz kedi gibi. Sımsıkı sarıl hem de. Sakın bırakma. Biz sana çok güveniyoruz. Bunları sen yaşadın. Çünkü sen çok güçlüsün. Miniğimizdin sen bizim. Şimdi minik meleğimizsin.

       Bir mum yaktım. Sanki göğsümde alevleniyor. Canım yanıyor ablacım. Seni özlüyorum. Çok özlüyorum. Yaşıyorum, geçiyo günler ama çok özlüyorum.

       Sen melek olmak için gelmişsin dünyaya. Hayat bir gün bitecek herkese. Sakın üzülme, sen meleksin...

       Seni çok özlüyoruz ablacım. Bunları da atlatıcaz. Çok şükür çok şey atlattık da. Biraz daha sabır sadece.

       Her şeye rağmen ayakta kalmak ne zormuş. Hayat ne zormuş. Yaşadığımız ama aslında yaşamak için gelmediğimiz şu hayat ne zormuş. Hayata yaşamak için gelmiyormuşuz. Vakit geç olmadan öğrendik bir şeyler. Seninle öğrendik. Seninle bize böyle öğretildi. Özür dilerim. Özür dileriz.

       Sen meleksin ya. Dua et bize olur mu? Şu sınavımızı verelim. Çünkü seni çok özledim ablacım. Seni, sağlıkla, yanaklarındaki o çukurla gülmeni özledim. Özledik, özlüyoruz.

       Çarşamba günü uzun zamandan sonra tekrar hastaneye gideceksin. Belki de ilk kez hastanede olduğunun farkında olacaksın. Sakın korkma tamam mı? Ablan kaçıp gelicek yanına. Çünkü seni çok özledim, çünkü seni çok seviyorum, çünkü sen en çok beni seviyosun. :)

       İyi olacaksın tamam mı ?
       Dua et.
       Sen meleksin.