YAK IŞIKLARI

yavaş yavaş tutuşuyor tüm ışıklar
yol oluyorlar
sen korkmadan yürü diye
bize umut sana güç veriyorlar
yanacakları zamanı biliyorlar
bekliyorlar
arada bir renk verip sonra sönüyorlar
yorulmadan bekle diye
sonra o ışıklar parmak uçlarında ısınıyor
ellerin karıncalanıyor
korkma
sen hisset diye
bir kıpırtı kalbinde yol açıyor bu kez
daha bitmedi bak
neler yapabileceksin
her şey sen gör diye
ağrılar çoğalıyorlar
her gün daha da yoruyorlar belki
kapatma kendini
alışma
daha çok yansın canın
ama yine de bırakma
sen izin ver artık
yürüsün kıpırtılar
biz gördük
çıkacak bi gün o tellerinde düğümlenen sesler
sen sessiz ağlarken
biz hep inandık
ötesi aydınlık şimdiki acılarının
anlamı var çıkmayan çığlıklarının
bir his bekleyen parmaklarının
biz hepsini duyduk
şimdi sebebi
sen duy artık